Neuropatia słuchowa to zaburzenie przetwarzania dźwięków, które różni się od typowej utraty słuchu. W tym schorzeniu ucho wewnętrzne (ślimak) często działa prawidłowo i odbiera fale dźwiękowe, ale sygnały nerwowe nie są prawidłowo przekazywane do mózgu. Oznacza to, że pacjent słyszy dźwięki, lecz ma trudności z ich rozumieniem – szczególnie w warunkach hałasu.

Przyczyny

Neuropatia słuchowa wynika z uszkodzenia włókien nerwu słuchowego lub/i synaps łączących neurony drogi słuchowej. Czyli struktur, które odpowiadają za przekazywanie bodźców od ucha wewnętrznego do mózgu. Wśród czynników ryzyka należy wymienić miedzy innymi niedotlenienie okołoporodowe, żółtaczkę noworodków, infekcje wirusowe, choroby genetyczne czy stosowanie leków ototoksycznych (uszkadzających słuch). Najczęściej jednak przyczyna tego schorzenia pozostaje niejasna.

Objawy

Na pierwszy plan wysuwają się trudności w rozumieniu mowy (mimo pozornie dobrego słyszenia). Niekiedy niemal do utraty możliwości komunikacji. Pacjent ma problemy z rozmowami zwłaszcza w hałaśliwym otoczeniu. Ponadto wiele dźwięków odbiera w sposób zniekształcony, zaś w badaniach słuchu  – co jest bardzo charakterystyczne – obserwuje się zmienny próg słyszenia (czasem pacjent słyszy prawidłowo, innym razem znacznie gorzej).

Diagnostyka

Standardowe badanie audiometryczne może nie ujawnić problemu (słuch może być w normie), dlatego stosuje się dodatkowe testy. Otoemisje akustyczne (OAE), czyli ciche dźwięki wytwarzane przez komórki rzęsate w ślimaku, są  zazwyczaj zachowane. Badanie to z reguły wypada zatem prawidłowo. Potencjały wywołane z pnia mózgu (ABR) charakteryzuje brak rejestracji fal, a jeśli są, to o bardzo złej morfologii zapisu. Natomiast w audiometrii impedancyjne typowy jest brak odruchów strzemiączkowych.

Leczenie

Postępowanie w neuropatii słuchowej jest trudne i zależy od stopnia zaburzenia. W niektórych przypadkach stosuje się aparaty słuchowe. Niestety najczęściej nie są one w stanie pomóc. U pewnej grupy pacjentów poprawę może przynieść wszczepienie implantu ślimakowego. U dzieci ważne jest  wsparcie logopedyczne: rehabilitacja słuchowa i trening rozumienia mowy. Zaś u części dorosłych – przy znacznym obciążeniu skutkami choroby – także pomoc psychologiczna.

Podsumowanie

Neuropatia słuchowa to zaburzenie, w którym pacjent słyszy, ale nie rozumie. Wczesna diagnostyka i indywidualnie dobrana terapia są kluczowe dla poprawy jakości życia i komunikacji osób dotkniętych tym schorzeniem.